GÜZEL

GÜZEL

Seni tanıdığım günden bu yana
Solan bir gül gibi soldum ben Güzel
Bir ayna gözüyle baktım hep sana
Aynada güneşi gördüm ben Güzel

Aynaydın gün diye sana yöneldim
Bıraktım seni Rahman’a yöneldim
Bazen sana Bazen O’na yöneldim
Bazen de arada kaldım ben Güzel

Zordur, anlayamaz herkes sözümü
Öbür alemlere diktim gözümü
Secdeye kapadım mücrim yüzümü
Saatlerce secdede kaldım ben Güzel

Biriken dertlerden bıktım ağladım
Yorganı başıma çektim ağladım
Gözümden kanlı yaş döktüm ağladım
Ağladım gözyaşım sildim ben Güzel

Sana giden yolda Sur’dur vicdanım
Önüme çık beni durdur vicdanım
Bu yolda yürümek zordur vicdanım
Yürüdüm perişan oldum ben Güzel

Kavuşmak mı dersin. İstemem onu
Bilirim ayrılık onun da sonu
Bütün yüreğinle bil ki sen şunu
Seninle Mevla’yı buldum ben Güzel

Mevlüt Yiğit – Ceyhan – Çamlıyol 1987

7 Comments

  1. Şaire Hak ve aşk yolunun zorluklarını çok samimi bir şekilde dizelere dökmüş, gönlüne sağlık Hocam.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Pin It on Pinterest